غرائب وعجایب ایات التنزیل فی القران

بسم الله الرحمن الرحیم فان قیل: کیف قالت مریم علیه السلام ( انی اعوذ بالرحمن منک ان کنت تقیا) وانما یتعوذ من الفاسق لامن التقی قلنا: معناه ان کنت ممن یتقی الله ویخشاه فانته عنی بتعوذی به منک فمعنی اعوذ احصل علی ثمره التعوذ وعن ابن عباس علیهم السلام انه کان فی زمانها رجل اسمه تقی ولم یکن تقیا بل کان فاجرا فظنته ایاه فتعوذت منه والقول الاول هو الذی علیه المحققون وقیل هو علی المبالغه معناه: انی اعوذ منک ان کنت تقیا فکیف یکون حال القرب منک الی الله تعالی اذا لم تکن تقیا؟،قالوا: ونظیر هذا ما جا فی الخبر ) (،نعم العبد صهیب لو لم یخف الله لم یعصه) معناه؛ انه اذا کان بحال لو لم یخف الله تعالی لایوجد منه عصیان فکیف یکون حاله اذا خاف الله تعالی وفی قراه ابی رحا وابن مسعود ) (،الا ان تکون تقیا) حضرت مریم علیه السلام از انسان فاسق پناه به خدا‌می برد نه از انسان تقی ودرجای دیکر می گوید اگر تقوی خدا داشته باشذ واگر از خدا بترسی در زمان حضرت مریم علیه السلام شخصی به نام تقی بود وفاجر بوده علی الظاهر